Öpülmeden Ölmeyeceksin
ÖPÜLMEDEN ÖLMEYECEKSİN Seni gördüm Gül izarını başına örtmüş Yüzüne dolamıştın bir ucunu Gül izarını kaldırdım Baktım gözlerine doyasıya Hiç kimseye bakmadığım gibi Daldırdım ellerimi Ak saçlarının arasına Çektim içime kokunu Uzattım ellerimi Yanaklarına dudaklarına dokundum Okşadım incitmeden Gözlerinin buğusu yansıdı gözlerime İçim ısındı bakışlarınla Neden seni daha önce tanımamıştım Ellerini tuttum Ve birden uyandım sıcaklığınla Anladım yaşadıklarımın rüya olduğunu Rüya da olsa gülüm Seninle olmak güzeldi Uzun zamandır görmemiştim Ancak ne olursa olsun Bir gün mutlaka seni bulacağım Öpülmeden ölmeyeceksin Süleyman ÖZEROL Ankara 15 Temmuz 2019 c) Süleyman ÖZEROL: Bu şiirin her türlü t...