Apartmana Takılı Kaldık
APARTMANA TIKILI KALDIK Apartmana girdik takılı kaldık Sazımızı bile çalamaz olduk Biraz ses çıkarırsak hemen kızarlar Sesi bir kararda kılamaz olduk Apartmanlar doldu evleri çoktur Bilinmez burada kim siz kim yoktur Çıktık pencereye gökyüzü yoktur Uçuşan kuşlara bakamaz olduk Beton demir birbirini bulmuştur Caddeler sokaklar bina dolmuştur Duvarlar duvara komşu olmuştu r Muhabbet çırasın yakamaz olduk Yan komşuyu tanımayız bilmeyiz Yılda bir kez bile gidip gelmeyiz Ekşi hamur alıp ödünç vermeyiz Selam verip selam alamaz olduk Komşuluk dostluğu şehir öldürdü Bir kuru ekmeği beşe böldürdü Para babaların yüzün güldürdü Fakir fukarayı sayamaz olduk Özerol yazıyor durmaz ha bire Yaz gelince köye kışın şehire Mahkûm olduk ise paşa zehire Doğanın destanın yazamaz olduk Süleyman ÖZEROL Ankara, 22 Aral...