ŞİİR BİR SOLUKLANMADIR

GÜVENSİZ Her kim ise beni güvensiz bulmuş Bir öğrensem iyi olur güvensiz Bilemedim acep neyimi gördü Bir öğrensem iyi olur güvensiz Hayali mobilya satış mı yaptım Zeytinin yağına gres mi kattım Yoksa sinemaya bomba mı attım Bir öğrensem iyi olur güvensiz Pamuğun yerine soya mı ektim Pancarı tütünü ben mi tükettim Samanım var iken ithal mi ettim Bir öğrensem iyi olur güvensiz Kardeşi kardeşe kırdıran mıydım Cahili her yere dolduran mıydım On yediy(i) on sekiz olduran mıydım Bir öğrensem iyi olur güvensiz Hak hukuk ardından boşa mı gittim Anlaşılan her cezayı hak ettim Onlarca aydını ben mi katlettim Bir öğrensem iyi olur güvensiz Din sırtına binen siyasetçi miyim Bir alıp bin satan ticaretçi miyim Şeyhini uçuran cemaatçi miyim Bir öğrensem iyi olur güvensiz Çiftçinin önüne kurak mı oldum İşçinin hakkına tuzak mı kordum Gidip Vatikan’da papa mı vurdum Bir öğrensem iyi olur güvensiz Demokrasi deyip lokma mı yuttum Halkı dil din diye ayrı mı tuttum Cahilleri ninniyle mi uyuttum Bir öğrense...

ÇALMA ARTIK EMMOĞLU “Ocakta tutuşan meşe dalı benim! Halı yastıktaki ilkel nakış ben! Duvarları aydınlatan şu gaz lambası, Şu duman isi, saman kokusu ben! Ben buyum işte!” diyen Şemsi Belli yok artık... Çalma artık Emmoğlu! “Bu kadeh senin şerefine Emmoğlu!”, “Tezene vuran eline gurban”, “Rakıya mı susamışım bu kadar Yoksa türkülere mi?”, “Bizim türküleri çal!” diyen Emmioğlu yok artık! Çalma Emmoğlu! Ahmet Arif gibi, “Anadolu’yum ben, tanıyor musun?”  Dercesine soran,  Anadolu’nun kokusunu duyuran, Halk söyleyişini şiirleriyle bütünleştiren Ve bunlarla hitabeden  Aydın tipinin en belirgin örneği Şemsi Belli,  11 Ekim 1995 Çarşamba günü Öğleye doğru yaşama veda etti! İşte bundandır ikide bir “Çalma artık” demem işte bundandır! Onu sen tanıyorsun Emmoğlu. Emekli gazeteci Bahattin Erdem, Gazeteciler Cemiyeti başkanı Haydar Karaduman, Babası Şeyho Belli’nin mezarını yapan Fethiyeli İmam Usta da tanıyor. Ben bile telefondaki sesinden tanıyorum... O artık aramızda yok, Ya...