Sen Anasın, Sen Yarsın
Ey sevgili kadın
Sen anasın, sen yarsın
Sen anasın, sen yarsın
Yorgunsun her gün
Dünyanın yükü omzunda
Koşarsın bir evlada
Bir büyüğe, bir hastaya
Didinirsin dünü gün evde
Yorgunluğun kimin umrunda
On üçte mi, on beşte mi anne oldun
Çoluk çocuğa karıştın çocuk yaşında
Yıllardır sevdan bitmez
Gel de anlat bir sırasında
Yanık sesinle söylediğin türküler
Bir kulağımdan girse de
Diğerinden çıkmaz
Dalgalanır duygularım arasında
Yeter, yeter artık
Bu kadar dertli söyleme
Dinlerken saçların dikelir
Kaybolurum gözlerinin karasında
Satırlarıma girdin
Yüzünü görmeden ezberledim
Çektiklerin sanki yazılı
Alnındaki çizgilerin arasında
Süleyman ÖZEROL
Ankara, 20 Nisan 2018
c) Süleyman ÖZEROL: Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar
Yorum Gönder